سی و دو سال از زمینی شدنم گذشت...
سی و دو سالی که با رنج‌ها و شادی‌های بسیاری همراه بود. شاید در این سال‌ها رنج‌ها بر شادی‌ها غلبه کرده‌اند، اما برآیند حال، برایم امیدوار کننده است...

همانطور که در تمام لیگ‌های حرفه‌ای فوتبال دنیا، تبلیغات محیطی، حق پخش تلویزیونی و درآمد بلیط‌فروشی از آن باشگاه‌هاست، در صورتی که خواهان حرفه‌ای شدن حقیقی و نه صوری فوتبال ایران هستیم، باید باشگاه‌ها از این حقوق به حق خود برخوردار شوند.

به لطف خداوندگار، فرصت را غنیمت شمرده و سال نو و بهار جدید را به محضر حقیقت بهار، انسان کامل، حضرت امام زمان (عج)، مردم عزیز و رنج‌دیده ایران زمین، تمام کسانی که نوروز را جشن می‌گیرند و بر تمام  ملت های جهان تبریک و تهنیت عرض می‌نمایم.

این روزها حال سی‌سخت خوب نیست؛
مردم عزیز سی‌سخت با همه سرسختیشان، حالا در مقابل مشکلات پس از زلزله، عدم امداد رسانی مناسب، کمبود امکانات و سرمای سخت، کمرشان خم شده است.

از تهرانِ پایتخت تا تهرانِ حاشیه، خیلی فاصله نیست و هم خیلی فاصله هست!
تا جایی در حاشیه جاده امام رضا(ع) و در حوالی کمربندی دوم تهران چند ربع ساعت فاصله مکانی و چند ده سال فاصله زمانی است!

پس از آنکه در برنامه تلویزیونی اظهارات به حق و فراجناحی شما به منظور بازپس‌گیری املاک بنیاد مستضعفان از شخصیت‌ها و نهادهایی که خود را فراتر از قانون می‌بینند مشاهده کردم، بر آن شدم تا مرقومه‌ای از باب نصیحت و خیرخواهی، خطاب به حضرتعالی نگاشته و پیشنهادات خود را جهت ادامه این مسیر نیکو، که شما آغازگرش هستید، ارائه نمایم.

از کنکور دکتری برایتان می‌نویسم!

اول اینکه عوامل اجرایی از جمله مراقبان و حراست رفتار خوبی داشتند و سعی در اجرای هر چه بهتر پروتکل‌های بهداشتی در حد توانشان!